آموزش در خانه در خانواده های پناهندگان – در رای گیری

از: بتول هادوس، دانیاها محفوظ، هانین كنجو، هایت (نام تغییر یافته است)، مجد كنجو، مریم (نام تغییر یافته)،ميشائل سايفرت، محمد، اولا محفوظ، رولا آل ساجر، سارا ال ساجر، یوسف محفوظ

به زودی همه دانش آموزان باید دوباره به طور موقت به مدرسه بروند، اما آموزش بیشتر در خانه هنوز هم روند اکثر آموزش های آنلاین است. چگونه کودکان خانواده های پناهنده این وضعیتی را که از ۱۷ مارس در معرض دید آنها قرار گرفته اند، تجربه می کنند؟ این سؤالی بود که توسط سردبیران تونيوز اينترنشنال پرسیده شد وقتی سارا، دانش آموز کلاس پنجم دبیرستان، متنی را جعبه آن ارسال کرد. نظر شما واضح است: “ما کودکان اکنون در حال یادگیری آنلاین هستیم. بدترین چیز برای من رفتن به مدرسه نیست و صادقانه بگویم، مانند بسیاری دیگر از مدرسه آنلاین متنفرم. خیلی بیشتر از حد معمول یاد میگیریم، ولی حتی ذره اى سرگرم کننده نیست. اگر چیزی را نفهمیم، جز والدین و خواهر و برادران خود نمی توانیم از کسی سؤال کنیم. اما غالباً اینگونه است که آنها آن را متفاوت آموخته اند.” تیم تحریریه صداهای بیشتری را از کودکان از محیط زندگی خود جمع آوری کردند. محمد (کلاس سوم) بر خلاف ارتباط مستقیم با دوستان هم سن و سال را بسیار شدید بیان می کند: “من از اینترنت متنفرم! اولین باری که از اینترنت استفاده کردم، خیلی خوشحال شدم و فکر کردم دوستانم را اینجا دیدم. اما دوستان من آنجا نبودند و من خیلی عصبانی شدم! من کاملاً منقلب شدم. “یوسف (کلاس هشتم) احساس می کند که با تکالیف خود تنها گذاشته شده است: “تحصیلات من در خانه به این خوبی پیش نمی رود، زیرا متأسفانه من نمی توانم همه چیز را درک کنم، به عنوان مثال: چگونه یک تکلیف را حل کنیم از آنجا که تکالیف کمی زیاد است، به سختی می توانم ادامه دهم. علاوه بر این، تکالیف ضعیف توضیح داده شده اند.” هانین (کلاس ششم) به این سادگی خسته کننده است: “تحصیل در خانه به اندازه مدرسه رفتن خوب نیست چون کسل کننده است و من نمی توانم تکالیفم را به همان اندازه که در مدرسه انجام می دهم انجام دهم.” بتول، که در مدرسه فنی و حرفه ای برای مشاغل مشغول به تدریس در مقطع راهنمایی است، نظرسنجی را در مورد دانش آموزان در مورد تجربیات آنها در مدرسه داری در خانه آغاز کرده است و فقط بازخورد منفی دریافت کرده است – برخی از آنها حتی آماده چاپ نیستند. و نتیجه گیری شخصی او به نظر بهتر نمی رسد: “متأسفانه رای من نیز منفی خواهد بود. من شخصاً فقط در سه هفته شرکت کردم. ما شش نفر در خانه هستیم. اينترنت خانگى ما بازدهی مورد نظر را ندارد که همه ما بتوانیم صبح امروز در کنفرانس ویدئویی آنلاین باشیم و باعث شده ما روزهای زیادی ناکام بمانیم.” بتول، فراتر از وضعیت شخصی خود است و در شرایط فعلی نیز فرصتهایی را می بیند: “تغییر روش یادگیری از راه دور به طور طبیعی نیاز به تغییراتی دارد، هم ازطرف دانشکده و هم در کلاسها. نقطه شروع، پشتیبانی فنی یا حرفه ای را ميتوان در خانه تضمین کرد، بسیار متفاوت است. من این را بزرگترین چالش می دانم. من فرصتی را برای معلمان و زبان آموزان می بینم که نقش های جدید را ببینند و تجربه کنند. البته زمان بسیار دشوار می گذرد. اما وقتی تمام شود قوی تر خواهیم شد.” مجد (کلاس هشتم) علیرغم همه مشکلات اولیه، فرصت های توسعه مثبتی را نیز می بیند: “یادگیری آنلاین چیز جدیدی برای اکثر مردم بود و باید ابتدا به آن عادت کنید. از یک طرف کار دشواری است، زیرا شما هیچ نظارتی از معلمان را در هنگام یادگیری ندارید و کسیکه موضوع را به طور مفصل برای شما توضیح دهد نیست. از طرف دیگر، این یک تجربه است که ياد بگیریم خود را سازماندهی کرده و خود به خود بیاموزیم، زیرا در آینده ما نیز باید بتوانیم مستقل کار کنیم. آموزش در خانه گاهی اوقات بسیار ضعیف توسط معلمان و مدرسه آماده شده بود، اما با گذشت زمان بسیار بهتر شده است، زیرا دانش آموزان و معلمان ایده هایی را برای بهبود مبادله می کنند.” برای برخی، یادگیری آنلاین در خانه شخصی به نظر می رسد، مانند هایت (نام تغییر کرده است، کلاس دوم): “آموزش در منزل بسیار بهتر است زیرا بسیار آرام است و هیچ کس از دیگران چشم پوشی نمی کند. فکر می کنم خیلی عالی است که مادرم نیز به من آموزش می دهد. حالا فقط باید یکبارهمه کارها را در خانه انجام دهم. و من وقت آزاد تری دارم من قبلاً در مورد کار در کلاس و تکالیف درخانه استرس داشتم، اما اکنون دیگر لازم نیست که نگران شوم و می توانم کارهایی را که دوست دارم انجام دهم.” سرانجام، دیدگاه والدین در مورد آموزش در منازل نیز باید در رأی گیری ما قرار بگیرد، در ابتدا دانیاها: “یادگیری با من به عنوان مادر چهار فرزند برای من دشوار بود زیرا فناوریهای لازم برای این کار در دسترس نبود. ما فقط یک کامپیوتر داریم و من نمی توانم جوهر مناسب چاپگر قدیمی خود را پیدا کنم. مجبور شدم به یک مغازه بروم و مدت زیادی صبر کنم تا بتوانم تمام این کاغذها را چاپ کنم. کمک به فرزندان در انجام تکالیفشان نیز برای من دشوار بود، هرچند قبلاً معلم بودم، اما زبان در این راه همراه من بود. “و مریم (نام تغییر کرده):” برای من به عنوان یک مادر، از یک طرف دشوار است. برای پیدا کردن وقت برای همه چیز: ابتدا باید مطالب را توضیح دهم، سپس تمام کارها را بررسی کرده و در خانه با “دفتر خانه”، آشپزی، تمیز کردن و مراقبت از پسرم کار کنم. از طرف دیگر، دختر من در خانه بهتر تمرکز می کند. او تنها است و با دیگر رفقا برخورد نمی کند.” از همه این نظر ها مشخص می شود که موفقیت آموزش در خانه از طرف مدرسه به کیفیت پیشنهادات و از طرف دیگر به شرایط و انگیزه در خانه بستگی دارد. اما انتظار می رود که زندگی روزمره مدرسه در آینده در نتیجه این تجربیات تغییر کند. و شاید بنا به نظر بتول که می گوید، این کار را به درستی انجام دهد، “اما وقتی تمام شود قوی تر خواهیم شد”

tun060801

Impressionen zum Leben in Zeiten der Corona-Pandemie: Foto: tünews INTERNATIONAL; Rahima Abdelhafid, 18.06.2020

اطلاعات بیشتر راجع به کرونا به زبان شما در اینجا

Related posts

Leave a Comment